lato trwaj

Lato to intensywność, opowiem o niej w najbliższych dniach, bo mnie zmęczyła.
Już mówię. Otóż w piątek widziałem w Opolu, na żywo, koncert własnej Mamy z odległości 10 metrów od sceny. Niewiele z niego pamiętam, mimo że wiem, że był dobry. Ledwo pamiętam, że padał deszcz – a padał. Głównie pamiętam, że w odległości 4 metrów od sceny stało 7 pijanych osób w kowbojskich kapeluszach zakłócających swoim zachowaniem spokój psychiczny nie tylko mojej Mamy, ale wielu ciężko pracujących w ten wieczór ludzi.
Było w tym coś tak strasznie smutnego i agresywnego. Płakać chciało mi się przez większość soboty. Za to w niedzielę, nie dość, że pojeździliśmy na rolkach (oboje, nie korzystając z pomocy osób trzecich do opieki na J i L!), to jeszcze poszliśmy na basen, gdzie Janka (w kółku i skrzydełkach) sama przepłynęła pół małego basenu. Wyglądała na bardzo szczęśliwą. W ogóle te długie dni w czerwcu to jest coś nie do opowiedzenia.



Rano musieliśmy się z B. bardzo szybko wymieniać ochraniaczami. Dlatego przepraszam, ale wiozę je na tym zdjęciu do góry nogami.

mazurski pomost

Jeżeli długi weekend to Pilates, jeżeli Pilates to Mazury, jeżeli Mazury to tylko pławienie się w hotelu Masuria. Lexus i kamasutra, z tymi dwoma rzeczami kojarzy mi się to miejsce. Po raz pierwszy od bodajże 20 listopada 2005 roku (plaża w Clontarf) założyłem piankę nurkową od Andrzeja. Ma już ponad 40 lat i moje ciało, przy całym szacunku, nie jest już dla niej stworzone. Ograniczenia reumatoidalne nie pozwalają mi jej z siebie strząchnąć jak pyłku, ograniczenia kondycyjne nie pozwalają mi wachlować ramionami wbrew niej. Janka z Ludwikiem wyglądali mimo wszystko na szczęśliwych – zamiast 3,5 dnia należałyby im się 3 miesiące na takim powietrzu.
W piątek wieczorem w wypadku samochodowym we Francji zginął były reprezentant Nowej Zelandii i Wellington Hurricanes w rugby, Jerry Collins. Z żoną. Ich trzymiesięczne dziecko przeżyło. Wypadek nie z ich winy. Jerrego widziałem osobiście podczas jego community service (dyscyplinarnie sprzątał w mieście śmieci – jeszcze jako aktywny All Black!). Co to był za gracz. Myślę, że w Nowej Zelandii wielu ludzi od piątku stoi w miejscu ze smutku.

Prze-świt (w sobotę rano)

stephen

Weekend obfitował w wydarzenia. Materiał foto istnieje. Byliśmy na spacerze w Chojnowskim Parku Krajobrazowym, na rolkach oraz pikniku z okazji dnia dziecka u mamy Misi. Mimo tego wszystkiego największe wrażenie (chyba w moim całym życiu) wywarł na mnie krótki film o Stephenie Currym, https://youtu.be/eaV5082XQ7Q. Zwłaszcza od 6:30 do 8:30.

To jest tęcza w sobotę – pierwsza nie z książki w życiu Janki. Przypomniała mi się piosenka „Flowers for Zoë“ z płyty Mama Said Lenny’ego Kravitza z 1991 roku.

wyrzucili Simmonsa

Nie regulujcie odbiorników – to prawda. Dowiedziałem się grubo ponad tydzień po czasie, w piątek. Powtórzę raz jeszcze: Bill Simmons nie jest już pracownikiem ESPN ani naczelnym grantland.com. Kształtował (zwężął) moje horyzonty od 2005 roku, od felietonów Page 2 na espn.com. Teraz jestem sam jak palec, na bruku.
W sobotę Ludwik po raz pierwszy moczył swoje ciało w basenie. Chyba mu się podobało i chyba włożył w to trochę wysiłku, bo przespał longiem całe popołudnie i noc. Na basen wychodziliśmy od 8 rano do 16. Wreszcie o 16:45 byliśmy w wodzie. Janka też zachwycona, że we czwórkę.
W sobotę wieczorem obejrzeliśmy z B. film Boyhood. Dobry. Kilka świetnie narysowanych historii i postaci. Wyniosłem z niego takie nauki, że dzieci są najważniejsze oraz że życie jest długie i może się w nim wiele zdarzyć, można wyjść na prostą. Nie cytujcie tego, choć wiem, że pokusa jest silna.

Tymczasem dzisiaj na Komunii Julki takie nam Francuz zrobił zdjęcie. Dedykuję je Simmonsowi – jest światło w tunelu, trzeba tylko przyjechać tu, do Polski, do Warszawy.

nadmiar zdjęć

Mógłbym wstawić tu zdjęcie z XS, centrum kultury na Narbutta 27A, które w środę zrobił nam Wojtek Ziemilski. Mógłbym wstawić tu zdjęcie Basi mknącej na rolkach przez Pole Mokotowskie dzisiaj po obiedzie. Ale wstawię zamiast tego fotografię estetycznie doskonałą: schody, które B. zaprojektowała i wykonała w tym tygodniu dla Janki.

Chodzi o formę, chodzi o kolor. Te schody są jak Golden State Warriors: już dziś wiadomo że wezmą całość.

nowe kaczki

W tym tygodniu staw r-town wzbogacił się o nowe kaczki: czarne i zwyczajne. Obok tych maleństw różnych maści nie da się przejść obojętnie. Nad stawem zatrzymują się młodzi i starzy.  

Mama z dziećmi na spacerze. To miejsce jest wypisz wymaluj niczym pewien miejski rezerwat w Buenos Aires.

łatwowierny jak chora Ameryka

Przez praktycznie całą sobotę jedyne co byłem w stanie z siebie wydusić to: Les go Pacman, rip'im up! Na nic. Na nic ten najgorszy w sporcie weekend. Ale pojeździliśmy z Janką i Ludwikiem w przyczepce po lesie i odpoczęliśmy od zgiełku – zgiełku  związanego z walką oraz game seven tysiąclecia.

Podaję charakterystykę niedawno zasadzonego lasu.